Sequoia National Park

Ga mee op road trip door de mooiste Nationale Parken van de westkust van de USA. Ontdek de mooiste hikes in Sequoia National Park.

Sequoia National Park

Vanuit mijn Airbnb in Visalia rij ik oostwaarts naar de ingang van mijn eerste National Park tijdens deze road trip door het westen van de USA. Met een smoothie in de ene hand, een donut in de andere en het stuur tussen m’n knieën cruise control ik naar Sequoia National Park. De buitentemperatuur flirt met de 100 graden Fahrenheit. Uitgedrukt in Celsius is dat bloedheet. Vanuit de ochtendnevel duiken in de verte de eerste bergtoppen op. Het landschap in Visalia is zo plat als een vijg en ik heb nog geen benul wat me te wachten staat.

sequoia national park

Moro Rock

Aan de ingang zwaai ik even met mijn ‘America the beautiful’ pas die me toegang geeft tot alle Nationale Parken. Ik krijg een kaart en trip planner mee van een Park Ranger en begin aan de stevige klim naar Moro Rock. Al zigzaggend rij ik een half uur naar boven en bij elke bocht valt m’n mond een beetje meer open door al die natuurpracht.

I believe in God, only I spell it Nature. – Frank Lloyd Wright –

Wanneer ik de hoogtegrens van 2000 meter nader merk ik dat de bomen hier groter worden. Ik rij Giant Forest binnen., een woud vol reusachtige Sequoia’s. Het voelt eerst zelfs een beetje intimiderend aan, ik voel me net een muis die tussen olifantenpoten staat.

sequoia park

Twee herten met een indrukwekkend gewei lopen plots voor mijn pick-up in en ik moet de remmen dichtgooien. Dieren spotten in het wild is toch nog altijd wat anders dan in de zoo. Mooi ontvangstcomité wel.

Tussen de woudreuzen parkeer ik aan de voet van Moro Rock. Deze granieten rots kan je beklimmen via 650 in de stenen uitgekapte trappen. Geheel op z’n Amerikaans wordt er gewaarschuwd voor het gevaar. “Be careful, people have died here” zegt het infobord. De klim is pittig maar best veilig door de talrijke leuningen. Als er hier al een dode valt ben ik het dankzij een hartaanval. Als ik eenmaal boven ben en m’n ademhaling weer heb genormaliseerd geniet ik van een van de mooiste uitzichten uit m’n leven.

Moro Rock

Deze gaan we dus beklimmen

moro rock

Al snel krijg je dit uitzicht

moro rock

Eenmaal boven is het 360° genieten

moro rock

The happy hiker…

Giant Forest Museum

In het Visitor Center kan je een van de gratis shuttle bussen nemen die je naar alle uithoeken van het park brengen. Ik neem de bus naar de parking van General Sherman, de grootste boom ter wereld. Van daaruit hike ik weer naar beneden, dat gaat net iets vlotter dan bergop, doorheen het Giant Forest. De meeste toeristen doen trouwens enkel een rondje Sherman, als je de pijltjes met ‘Congress trail’ volgt ben je haast helemaal alleen.

general sherman tree

De grootste ter wereld

Congress trail

Wanneer ik nog een stukje van het ‘Big Trees Trail’ volg (wat een originele naam) spot ik m’n eerste zwarte beer. Het is maar een kleintje en volgens de park ranger niet echt mensenschuw. Maar je moet er toch niet te dicht bij in de buurt komen.

Tokopah Falls

De laatste hike van de dag volgt de Kaweah River stroomopwaarts. Van de wilde kolkende rivier in de lente blijft niet veel over in de zomer. Het voordeel is wel dat je nu letterlijk door de rivier kan wandelen.

Onderweg zie ik weer 2 beren, 2 volwassen exemplaren dit keer, zich verfrissen aan het water. Het schouwspel duurt niet lang en ik ben zo gefascineerd dat ik m’n fototoestel laat zitten en geniet van het moment.

De hike zelf volgt een pad bezaaid met rotsen en kleine brugjes. Het eindpunt is de Tokopah waterval, in de zomer niet meer dan een lekkend kraantje. Maar vooral indrukwekkend is het granieten amfitheater waar de waterval zich in stort. De ideale plek voor een picknick. Al was ik weer zo stom geweest om nog eens beef jerky te kopen…

Visalia

De afdaling richting Visalia biedt weer nieuwe vergezichten en wow-momentjes. Visalia is trouwens een perfecte uitvalsbasis om het park te bezoeken en is iets budgetvriendelijker dan de hotels in het park zelf. Kamperen kan je er natuurlijk ook, al lopen er toch wel iets te veel beren rond om een zorgeloze nacht in m’n tent door te brengen…

 

No Comments

Leave a Comment